January 3, 2019

நிர்குணப் பிரம்மம்

By priyesh Prakash

இந்து மதத்தின் வரலாறு-பாகம்-22

சுவாமி பாஸ்கரானந்தர்

நிர்குணப் பிரம்மம்

படைப்புத் தொழில் ஏற்படுவதற்குக் காரணமாக இருந்தது யார்? என்ற வினாவிற்கு படைப்பு கடவுள் அல்லது கடவுள் என்ற விடைதான் தர்க்க ரீதியாகக் கிடைக்கும். படைப்பிற்கு முன்னால் கடவுள் எப்படி இருந்தார்? என்று கேட்டோ மேயானால் மனிதனுடைய அனுபவ அறிவுக்கு அப்பாற்பட்ட நிலையில் இருந்தார் என்று இந்து மதம் பதிலளிக்கும்.

வெளி ,காலம், இடம் என்பவை இவ்வுலகுடன் தொடர்புடையவை. எனவே கடவுள் படைப்புத் தொழிலைத் துவக்கியவுடன் காலம், வெளி, இடம் ஆகியவற்றையும் அதனோடு படைத்தார். இதைத் தெளிவு படுத்தும் ஓர் எடுத்துக்காட்டு

ஒரு மனிதன் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் கனவு காண்பதாகக் கருதுவோம். அவனுடைய கனவு உலகில் அவன் கனவு காணும் வெளியிலும் . காலத்திலும் இருக்கிறான். இவை இரண்டும் அவன் கனவு உலகைப் படைத்த போது மனத்தால் உண்டாக்கப்படடவையே . அது அவன் விழிப்போடு இருக்கும் நிலையோடு தொடர்புடையதல்ல. கனவு நிலையின் காலத்தையும் வெளியையும் நனவு உலகில் நடப்பது போன்று எண்ணுகிறான்.இதைப் போன்றே படைப்பிற்கு முன்னதாக இருந்த கடவுளின் நிலையும் இருந்திருக்கும்.அத்தகைய நிலையில் கடவுள் எந்த விதமான எல்லைக்கும் உட்பட்டவராக இல்லை.எனவே அப்போது அவரது நிலை நிரந்தரமானது.மாறுபடாதது, முடிவற்றது. அத்தகைய மாறுபாடுகள் ஏதும் உண்டாகாத நிலையில் உள்ள கடவுளை இந்து மதம் நிர்குணப் பிரம்மம் என்கிறது. அதுவே மேலான பிரம்மம் அல்லது உருவமும் குணங்களும் அற்ற நிலை என்று கூறலாம்.

நிர்குணப் பிரம்மத்திற்கு உருவம் கிடையாது. சிறப்பியல்புகளைக் கூறும் போது அது ஓர் எல்லைக்கு உட்பட்டுவிடும். உருவம் அற்று இருப்பதால் ஆணா, பெண்ணா என்று பகுத்து க்கூற முடியாது. எனவே அவன் அல்லது அவள் என்ற பிரதிப் பெயர்ச்சொல்லையும் பயன்படுத்த முடியாது.

வேதங்கள் சமஸ்கிருதத்தில் தத்” என்ற ஆணும் பெண்ணும் அற்ற ஒரு சொல்லைப் பயன்படுத்துகின்றன.ஆங்கிலத்தில் அது” என்று குறிக்கப்படுவதால் அது ஆணும் அல்ல பெண்ணும் அல்ல என்பது தெளிவாகிறது. அளவைப் பொருத்து நிர்குணப்பிரம்மம் எல்லையற்றது, முடிவற்றது, காலத்தைப் பொருத்து அது அழிவற்றது,நிலையானது, உருவாக்கப்படுவதால் ஏற்படும் மாறுதலைப் பொறுத்து அது மாறுபாடற்றது.

தன்மை என்பது ஒன்றை மற்றதினின்று பிரிப்பதற்கான காரணமாக அமைகிறது.,. நிர்குணப் பிரம்மம் எனப்படுவது ஒன்றே. அதைப் பகுக்க முடியாது. அதனுள் எந்த விதமான பாகுபாட்டிற்கும் இடமில்லை. எனவே நிர்குணப் பிரம்மம் எனப்படுவது கற்பனை செய்து பார்க்க முடியாதது மற்றும் குணங்களைக் கடந்தது. நிர்குணப்பிரம்மத்தைக் குறிக்க இந்து மதமானது கலப்பற்ற உண்மை” உணர்வு நிலை” மற்றும் வரம்பற்ற பேரானந்தம் போன்ற சொற்றொடர்களைப் பயன்படுத்துகிறது. எத்தகைய அடைமொழிகளைப் பயன்படுத்தினாலும் நம்முடைய எல்லைக்கு உட்பட்ட உலகில் பிரம்மத்தை முழுமையாக வர்ணிக்க முடியாது.

இந்து மதத்தின் பெரிய துறவியும், தத்துவ ஞானியுமான சங்கராச்சாரியார் வேத நூல்களில் சத்சித்-ஆனந்த பிரம்மமானது என்றும் நிலைத்து நிற்பது, முழுமையான அறிவுப் பெட்டகம் மற்றும் வரம்பற்ற பேரானந்தம் என்றெல்லாம் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.இவையெல்லாம் நிர்குணப்பிரம்மத்தை முழுமையாக வர்ணிக்கும் சொற்கள் ஆகாது என்று கூறுகிறார். ஈஸ்வரன்-மனிதன் தன்னுடைய எல்லைக்குட்பட்ட அறிவின் துணைகொண்டு அந்த எல்லையற்ற நிர்குணப்பிரம்மத்தை கிரகிக்க முயல்கிறான். அவனறியாமலேயே மனது நிர்குணப்பிரம்மத்திற்கு ஓர் எல்லையை வகுத்து விடுகிறது. அதன் விளைவாக எல்லைகளுக்கு அப்பாற்பட்ட பரப்பிரம்மம் அவனைப் பொறுத்த வரையில் எல்லைக்குட்பட்டு விடுகிறது.

மனிதனால் மனித மனத்தை த் தாண்டி வேறு விதமாக எண்ண முடியாது. ஆகவே மனிதனின் குணாதிசயங்களை உடையதாக நிர்குணப்பிரம்மத்தை அவன் ஆக்கிவிடுகிறான். இவ்வாறாக உருவமற்ற நிர்குணப்பிரம்மமானது மனிதனையொத்த ஓர் உருவத்தைப் பெற்று விடுகிறது. அருவக்கடவுள் உருவக்கடவுளாக ஆகிவிடுகிறார்.உண்மையில் நிர்குணப்பிரம்மமானது எத்தகைய மாற்றத்திற்கோ அல்லது மாறுதலுக்கோ ஆட்படுவது கிடையாது. உருவக்கடவுள் எனப்படுவதும் அருவக்கடவுளே தான். அருவக்கடவுளுக்கு இடம் காலம், குணம் ஆகிய போர்வையைச் சுற்றினால் உருவக்கடவுளாக உணரமுடியும்.