June 26, 2020

புண்ணிய கணக்கு

By Tamil
சென்னை விமான நிலையத்தை விட்டு  சுமைகளுடன்   வெளியே  வந்து பெருங்களத்தூருக்கு ஆட்டோ பேசினேன்
காரணம் கோயம்பேட்டில் இருந்து வரும் வெளியூர் பஸ்கள் எல்லாம் கிண்டி வழியே  வராமல்  நேராக பெருங்களத்தூர் செல்கின்றன. நான் புதுக்கோட்டை போக வேண்டும்..
ஆட்டோக்காரனிடம்
”பெருங்களத்தூர் எவ்வளவுப்பா..?  என்று  கேட்டேன் …
”500-ரூபாய்” என்றான்…
”400-ரூபாய்க்கு வருவியா ???என்றேன்,..
சற்று யோசித்த அவன்
‘சரி  450-ரூபாய் கொடுங்க…  வண்டி ஏறுங்க சார்” என்றான்.
 ஆட்டோ பறந்தது…
தாம்பரம் தாண்டியது…
”ஏம்பா தம்பி நீ இந்த வழியா சவாரி போனா  காலை டிபன் எங்கே  சாப்பிடுவே…? என்றேன்…
ரோட்டுக்கடை தான்  சார் என்றான்.
”அப்ப  நீ  சாப்பிடும் கடை எதுவோ அங்கே வண்டியை நிறுத்து . இருவரும்
டிபன் சாப்பிட்டு விட்டு போவோம்” என்றேன்…
இரண்டு கிலோமீட்டர் தாண்டி ஒரு புளியமரத்தின் ஓரமாய் இருந்த தள்ளு வண்டிகிட்ட  ஆட்டோ நின்றது..
ஒரு நடுத்தரவயது அம்மா… நெற்றி நிறைய திருநீறு.. பொட்டு இல்லை…
கழுத்தில் தாலி இல்லை விதவை என சொல்லியது தோற்றம்..

”வாங்க சார்” என்றாள்.

“”இங்கதான் சார்…….வயித்துக்கு ஒன்னும் பண்ணாது” என்றான்….
இட்லி… வடை… பொங்கல்… பூரி… மசாலாடீ.. என கட்டினோம்..
”எவ்ளோம்மா?” என்றேன்.
”150-ரூபாய் சார்” என்றாள்
200-ரூபாய் கொடுத்தேன்…
மீதி சில்லரையாக பொருக்கியது அந்த அம்மா…
”இன்னக்கி ஞாயிற்றுகிழமை என்பதால் ஆபீஸ், கடை, பேக்டரி எல்லாம் லீவு…அதனால வியாபாரம் இன்னிக்கு டல் சார்” என்றாள்…
”சரிம்மா 50-ரூபாய் உன் கிட்டேயே இருக்கட்டும்.. நாளைக்கு இந்த பக்கமா வருவேன்…அப்போ வாங்கிக்கிறேன்”
என்று கூறி புறப்பட்டோம்…
”சார் நீங்க புதுக்கோட்டை  போறீங்க.. நாளைக்கு வருவேன்னு சொல்லிட்டு, 50-ரூபாய அந்த அம்மாகிட்ட விட்டுட்டு வர்ரீங்க?” என்றான் ஆட்டோக்காரன்.
”தம்பி இப்ப நாம சாப்பிட்டத ஒரு ஹோட்டல்ல புகுந்து சாப்பிட்டிருந்தா  நிச்சயம் 500-ரூபாய் ஆகி இருக்கும். அப்புறம் டிப்ஸ், வரி என 600-ரூபாய் கொடுத்திருப்போம்…  இல்லையா….?
‘:எப்பப்ப வாய்ப்பு கிடைக்குதோ அப்பப்ப இந்த மாதிரி ஆளுங்களுக்கு நாம உதவணும் தம்பி” என்றேன்.
சங்கம் அமைப்பது.. வசூல்செய்வது… அதன்மூலம் பொதுசேவை செய்வது..
புண்ணிய தலங்கள் செல்வது,
நன்கொடை கொடுப்பது.. உண்டியல் போடுவது என இப்படித்தான் புண்ணியம் தேட வேண்டும் என்பதில்லை நடைமுறை வாழ்கையிலே இப்படியும் தேடலாம்பா” என்றேன்..
ஆட்டோ பெருங்களத்தூர் வந்து சேந்ததது..
”இந்தாப்பா நீ  கேட்ட 450-ரூபாய்’:’என எடுத்துக் கொடுத்தேன்..
”400-ரூபாய் போதும்” சார் என்றான்….!
”உனக்கு என்னப்பா ஆச்சு?’: என்றேன்…
”அந்த 50 ரூபாய் உங்க கிட்ட இருந்தா நீங்க இந்த மாதிரி யாருக்காவது உதவி செய்வீங்க சார், அதன் மூலம் எனக்கும் புண்ணியம் கிடைக்குமே சார்” என்றான்…!
ஒருகணம் மூச்சு நின்றது
நான் போடும்  புண்ணிய கணக்கை விஞ்சி நின்றது, இந்த ஆட்டோகாரனின் புண்ணிய கணக்கு.